جالب ترین کیک ها

در زندگی انسان ها، عشق نزديکترين پديده به مديتيشن است. آن لحظه که شما به عشقی دچار می شويد، واقعاً چه چيزی رخ می دهد؟ چه چيزی بين آن دو نفر که عاشق يکديگر شده اند، روی می دهد؟ آنها بخاطر ديگری خود را وا می گذارند. دورنگی ها و
نقاب های خويش را کنار می زنند. اراده می کنند که باهم باشند، يک روح در دو بدن. اين نهايت عشق است.

و اين همان لحظه زيبايی است که به مديتيشن (آرامش،تفکر، مراقبه) بدل می گردد. هيچ کس تاکنون درباب آن، اينگونه سخن نگفته است. در واقع آنها معتقد بودند که تضادی بين اين دو مفهوم وجود دارد: عشق ضد مديتيشن است و مردمی که گرفتار عشق
می گردند، هرگز نمی توانند اشخاصی معنوی و آرام (مديتيتور) باشند.

اشخاص مشابه ديگری، به اين دليل مجرد می مانند، که عشق را امری غيرروحانی و پست تلقی می کنند. اما از نظر من، اين مفاهيم کاملاً از هم متفاوتند. عشق، شما را ياری
می رساند تا به آرامش دست يابيد که اين خود بخشی از مدتيشن (مراقبه) است. عشق، شما را شادمان می کند، که اين هم بخشی از مديتيشن است. عشق به شما، حداقل برای چند لحظه سکوت و خاموشی را اعطاء می کند، که اين نيز جزئی ضروری از مديتيشن است و نهايتاً اگر عشق سبب شود که به ارضاء جنسی برسيد، که به اصل مديتيشن
پی خواهيد برد.

از نظر من، عشق تجربه ای بنيادی است که شما را به اشخاصی معنوی و آرام (مديتيتور) بدل می سازد.

اديان کهن، عشق را بازداشته اند و اين امر تنها به يک دليل مشخص صورت گرفته است. که اگر مردم بتوانند، عشق خود را بدل به مديتيشن کنند، ديگر نيازی به کشيشان،کليساها

و کنيسه ها نيست و مردم ديگر آزاد خواهند بود. هيچ نيازی به هدايت روحانی وجود نخواهد داشت و ميليون ها کشيش سراسر دنيا، اشخاصی مزاحم تلقی خواهند گشت. پس طبيعی است که آنها ايده های غلطی به شما بياموزند و ضد و مقابل عشق باشند و حتی تصوراتی درباره مديتيشن (مراقبه) را ارائه کنند، چرا که شما هيچ تجربه بنيادی از آن نداريد.

عشق و محبت درست شبيه استخر شنايی است که شما گام به گام در عمق بيشتری از آن فرو می رويد. کف استخر به دو قسمت تقسيم می شود، بخشی برای آنان که نمی توانند شنا کنند و آب تا گردنشان می آيد و بخشی ديگر برای آنان که قادر به شنا کردن هستند.

اما کسانی که می خواهند شنا بياموزند، بايد به قسمت اول بروند که اين امر برای شناگران ضرورتی ندارد. وقتی شناکردن را آموختيد، جرئت بيشتری خواهيد يافت و به بخش عميقتر آب وارد می شويد. برای شناگر مسئله اين نيست که عمق آب چقدر است، او هميشه در سطح شنا خواهد کرد. آب ممکن است صدپا، پانصدپا و يا پنج مايل عمق داشته باشد، تفاوتی برای شناگر ندارد. اما اين اختلاف، برای غيرشناگران بسيار مهم است و ورای پنج پا، هرچيزی ديگر وحشتناک و مرگ آفرين است. اما استخر شنا
 ــ بخش کم عمق، بخش عميق ــ  يک ماهيت دارد و تا هنگامی که شنا بياموزيد، آن خط مرزی، معنی دارد.

از نظر من عشق و مديتيشن درست شبيه استخر است. عشق، بخش کم عمق آن است که آنان که مديتيشن (مراقبه کردن) نمی دانند، استفاده می کنند. اما آنجا دقيقاً فضايی است که شما مديتيشن را می آموزيد. و آن بخش، در همان استخر است، همان آب را دارد و از جنس همان پديده است. شما نمی توانيد به بخش عميق تر برويد، چراکه از وارد شدن به آن هراس داريد. بخش کم عمق محکوم شده است و به شما گفته شده که تنها بايد در قسمت عميق شيرجه بزنيد، اما بی آنکه شناکردن را  پيش از آن، آموخته باشيد.

شما زندگی خود را با آن محکوميت، آشفته کرديد و زندگی فکری خويش را هم بخاطر آن استراتژی مطلق مستأصل کرده ايد: چراکه شما شنا کردن نمی دانيد، پس نمی توانيد بی درنگ وارد حوزه ی عميق شويد.

شما در عشق کمی از آن را می چشيد، چرا که عشق نيز در همان ميدان انرژی حضور دارد و می توانيد بدين طريق وارد حوزه ی عميق تر گرديد.

واقعاً چه چيزی رخ می دهد، وقتی يک جفت به قلمرو ارضاء جنسی وارد می شوند؟ هر نکته ای بايد در آن بايد مورد توجه قرار گيرد. زمان می ايستد. برای لحظه ای،
آونگ های ساعت ديگر تکان نمی خورند و اين تنها لحظه ای است که به نظر جاودانه می ماند. در آن لحظه، آن جفت ديگر دو نفر نيستند بلکه در درون هم ذوب می شوند. هيچ فکری نيز در ذهن نخواهد گذشت، تماماً خالی و خاموش است. و اين ها همه مسائلی است که به مديتيشن مربوطند.

وقتی مزه آن را می چشيد، به چنان شگفتی دست می يابيد که وابسته به آن شخص ديگر نيست. چيزی در وجودتان رخ می دهد، و امری نيز در وجود فرد ديگر روی می دهد، که آن نيز وابسته به شما نيست. اگر شما بتوانيد، آرام بنشينيد و انديشه هايتان را تماشا کنيد، ناگهان مشاهده خواهيد کرد که زمان بار ديگر می ايستد. و آنجاست که می فهميد، اين در دستان شماست، نه در دستان بيولوژی تان. قادريد اين زمان را تا آنجا که می خواهيد، بسط دهيد و آن دم، هنگامی است که به کليد اسرار، پی خواهيد برد.

آن کليد اينست: فکری نيست، نفسی نيست، زمانی نيست، فقط وجود داشته باشد.

به همين دليل است که من هرگز در برابر عشق نايستادم و به همين دليل است که مرا همواره محکوم می کنند، چرا که من ريشه کسب و کار اديان را قطع کرده ام.

کار و بار آنها وابسته به محکوميت عشق و ستايش مديتيشن(مراقبه) است. آنها می دانند که شما نمی توانيد به مديتيشن دست يابيد، چراکه عشق گناه شناخته شده و محکوم شده است. شما هرگز، تجربه ارضاء را نخواهيد چشيد، پس مديتيشن تنها يک فلسفه باقی خواهد ماند، و زندگی تان نيز بدون عشق، تلخ و خشمناک خواهد بود و آماده است تا به هر بهانه ای، متلاشی گردد. چراکه انرژی شما کجا بايد برود؟

می توانست بدل به صلح، سکوت، لذت و سعادت شود. اما شما اجازه نداديد، اين تبلور رخ دهد. آن انرژی سرکوفته، بدل به زهر می گردد. به همين دليل است که بسياری تندمزاج، خشمگين، نگران و عصبی هستند. علت ساده اش اينست که آنها منبع طبيعی آرامش را از دست داده اند.

هيچ حيوانی تندمزاج، خشمگين و عصبی نيست، چرا که آنها زبان کشيشان را نمی فهمند.

آنها هرگز نشنيده اند که تجرد، معنويت است و البته آنها به مديتيشن نيز دست نيافته اند، اما بسيار بهتر از انسان هايی هستند که قادرند به قله های مديتيشن برسند اما تجربه ساده ارگاسم را از دست داده اند.

اينها فقط نشانه هايی از امکان ها و پتانسيل های شمايند. و بسيار ساده تر است که با امری طبيعی شروع کنيد و بعد سعی کنيد به چيزی ماوراطبيعی برسيد که ورای حدود دنيای طبيعت است.

هنگامی که به سکوت، خاموشی، موقعيت بی زمانی و آرامش ذهنی واقف باشيد، لذت ارضاء را خواهيد چشيد که ربطی به سکس ندارد، و تماماً خلوص و پاکی است.

فردی که به اين خلوص و پاکی دست می يابد، ديگر نيازی به سکس نخواهد داشت و به مشکل روانی نيز دچار نخواهد گشت و هيچ ممنوعيتی هم درکار نخواهد بود. او می تواند از سکس لذت ببرد و می تواند چنين لذتی را برای فرد مقابل نيز فراهم آورد، چراکه  ارگاسم او فوراً بدل به مراقبه و مديتيشن می گردد.

ارضاء جنسی به راهی منجر می شود که ارضاء و ارگاسم تفکری (مدتيشن) ــ پديده ای عظميم تر ــ  را به همراه خواهد داشت. بعد از اين، فرد می تواند به سکس بپردازد و ضرری نيز برايش ندارد، اما نيازی نيز به آن ندارد و در عين حال هيچ ممنوعيتی هم بر آن وجود ندارد.

ارضاء فکری تمام انرژی شما را جذب خواهد نمود و شما ديگر انرژی نخواهيد داشت. در حقيقت تمام انرژی شما، انرژی جنسی است و يک انفجار بزرگ لذت می تواند تمام آنرا  جذب کند. از اينرو شما ديگر نيازی نداريد که به شخصی منحرف بدل گرديد يا همچنان مجرد باقی بمانيد.

حتی اگر بخواهيد بازی های قديمی خود را تکرار کنيد، بسيار خوب است. در واقع شايد اين بخشی از زندگی هر فرد روشنی باشد، که گاهی به مقاربت بپردازد. و از همين روست که نگاه افراد به سکس متفاوت خواهد گشت.

بدون آن، تغيير بسيار مشکل است. آنها می توانند ببينند که يک فرد معنوی نيز می تواند از سکس لذت ببرد. و اين امر خود، پلی را بين افراد معنوی و روشن انديش با کسان عادی برقرار می سازد: هر دو يک امر، را تجربه می کنند.

عشق، نوعی مديتيشن است و مديتيشن نيز نوع ماورا طبيعی عشق است.

منبع:

Osho, The Last Testament, Vol. 2, Number 21